Mag ik mij voorstellen - het begin

Hallo beste lezer, Ik zal mij even voorstellen……….. Mijn naam is Maarten Stoop, 44 jaar en woonachtig in Brielle. Ik ben getrouwd met Myrna, 36 jaar en we hebben een zoon Merijn van 2 jaar. Ik werk in Den Haag bij Ingenieursbureau DHV /IBZH op de afdeling Kunstwerken. Myrna heeft een cultureel, sociale opleiding c.q. achtergrond en werkt bij Stichting Buurtwerk Alexander in Rotterdam. Verder is zij parttime en beginnend ondernemer met FLOFLEXION Massage & Coaching in Brielle. Met het klassieke vervoer is het allemaal in 2005 begonnen……………..of wellicht al langer geleden, want ik ben er altijd al door gefascineerd geweest. Het begon met het tellen van het aantal Porsches onderweg naar Italië. Of een poster van een Porsche 928 boven het bed. Op een dag zag ik een Karmann Ghia, wat een gave auto! Veel later ben je blij als je auto kan rijden en nog later ga je ook motorrijden. Je koopt een huis, ………….tja prioriteiten stellen. In 2005 had ik wat geld gespaard en was al een tijdje besmet met het zg. Alfa virus. Ik heb in het verleden 2x een Alfa 33 gehad en deze met veel plezier gereden. Na een zoektocht via het Internet en een aantal bezoeken bij Alfa bezitters kon ik in, mei 2006, mijn huidige Alfa Gt Junior uit 1971 kopen. Teleurstellingen en Euforie!! Bertone bij aankoop De Alfa werd te koop aangeboden vanwege een emigratie naar Noorwegen. Het streven is om deze auto nooit meer weg te doen en wordt vertroeteld in de garage en wordt alleen uit de garage gehaald met mooi weer…………. Tja, ben eraan begonnen, maar er zijn een paar projecten doorheen gekomen. Ik rijd er te weinig mee mede door tijdgebrek, hoor ik ook vaker…….. Klein onderhoud doe ik zelf, maar verder APK en reparaties worden door Cees van Hernen uitgevoerd. Dit jaar de Nimega 100 Miglia gereden en dat beviel best! Na de geboorte van Merijn wilde ik een Caferacer opbouwen en niet geremd door enige kennis, maar enthousiast een zoektocht opgestart wederom via het Internet en kocht ik in Groningen een Suzuki T500. Een bus gehuurd en inladen.

Euhhhhhhhh 2 takt wat is dat ?? Waar ben ik eigenlijk aan begonnen?? Het werd dus enigszins iets anders dan ik voor ogen had. De motor staat nu deels gedemonteerd in de garage, maar het plan is om deze motor met hulp van een vriend medio 2009 weer op te bouwen. Joe Bar style………. Het leuke van historische, oude motoren en auto’s is het randgebeuren, zoals het afstruinen van het Internet en het bezoeken van de diverse beurzen in binnen- en buitenland. Ik word gelukkig positief bijgestaan door Myrna, alhoewel het nu na de aankoop van de VW t2a bus welletjes is. Veel tijd wordt er gespendeerd aan het lezen, verzamelen van artikelen en allerlei informatie van het Internet halen. Jazeker, het randgebeuren is zeker zo leuk en je ontmoet veel mensen en je krijgt leuke reacties. Maar dan komen de vakanties en zou het niet leuk zijn voor Merijn om te kamperen! In het verleden hadden Myrna en ik weleens aan een tent of Alpenkreuzer of iets dergelijks gedacht. Een caravan zou het niet (nooit) worden. Kennissen kochten een nieuwe camper en het begon dus te broeien. Kogel door de kerk en Myrna was wel te porren voor een oude VW bus. Mijn kennis op het gebied van de Volkswagen was 0,0. Maar dan komt toch weer dat leuke van het Internet om de hoek kijken. Een VW T1 zou het vooralsnog niet worden, duur, ppffffffff niet leuk meer, maar wel ontzettend Cool!. Wordt het een camper of een gewone bus?; een T2a of een T2b?? We wilde het wel snel beslissen en je bent dan afhankelijk van het aanbod. We hebben er een aantal bekeken en we werden niet vrolijk………maar ik had een bus op het internet zien staan, maar deze eerst zogezegd in de koelkast geparkeerd, maar werd toch weer interessant. Afspraak gemaakt voor een bezichtiging en jahoor, bij deze bus hadden wij beiden het goede gevoel, geen koopje, maar er was genoeg aan gedaan om dat te rechtvaardigen. De bus was wel een beetje in de vergetelheid geraakt en dat begon je eraan af te zien. Afijn bus gekocht (mei 2008) en rijden maar……………wel oppassen…… luchtgekoeld!!! Olietemperatuur in de smiezen houden. De eerste trip met vrienden (VW LT 3500) naar Stonehenge in Engeland op 21 juni 2008. De vuurdoop voor de bus en mij. In dit weekend 1350 km probleemloos afgelegd. En nu zijn we net terug van de eerste vakantie met de T2a. Eerst naar Diekirch in Luxemburg en daarna naar Cochem in Duitsland. Geen echt grote problemen gehad en het busje heeft het voortreffelijk gedaan. Wel uitkijken en rekening houden met het feit dat je maar 50 pk tot je beschikking hebt, maar de reacties zijn hartstikke leuk en ik wed dat een hoop mensen het ook best zouden willen doen. Onderweg naar huis in Duitsland een hele tijd staan praten met een Nederlander met een Borgward Isabella uit 1958. Er is al heleboel tijd in de bus gestoken en heb al enig laswerk laten uitvoeren aan voordeur en achterklep, geen ramp, want ik wil het zo goed mogelijk hebben, dat is het streven. De bus is niet in perfecte staat, maar doet wat hij moet doen. We hopen er nog lang plezier van te hebben en menig land te kunnen aandoen.

KlassiekerBeurs Bleiswijk

Enkele foto's gemaakt op de KlassiekerBeurs in Bleiswijk:

Mooi om te zien!

Nog steeds te koop -> voor de hoofdprijs.....................

Een beetje "faut" maar ik hou er wel van

Er was een mini tentoonstelling over VW brandweer bussen Kawasaki caferacer....trok toch even mijn aandacht....hmmm Voor als ik ooit nog een prijs win in die ene loterij waar ik nog aan mee doe........

Volkswagen T2a -Taxatie

Vandaag met de bus naar Alphen aan den Rijn voor een taxatie door Steijn Sportcars Taxaties. Merijn ging ook mee, want het was mijn zg. "pappa-dag". Bij de aankoop van de bus werd een een taxatierapport uit 2002 bijgeleverd met een taxatiewaarde voor de bus van €9.000,-

Ik was wel benieuwd of ik gezien de huidige markt hierbij in de buurt zou komen.

Uiteindelijk werd de bus werd getaxeerd voor een naar mijn idee gunstige waarde.

Wel werd de opmerking geplaatst dat gezien het tijdstip van de eerder uitgevoerde restauratie, zo'n 8 jaar geleden, er wel aandachtspunten waren ten aanzien van het toen uitgevoerde laswerk.

Ik ben nu van plan om de bus all-risk te verzekeren, maar ik ben er nog niet uit bij wie ik dat zal gaan doen.

Volkswagen T2a -11

Vanwege het feit dat ik mijn bus wilde laten taxeren moesten er nog een paar zaken aan de bus gedaan worden. Of eigenlijk 1, maar er kwam iets bij. De voorbumper wilde ik aanpakken, maar gezien het feit dat alleen de achterbumper al 2 maanden in beslag had genomen, vanwege het feit dat deze niet gespoten kon worden door slechte weersomstandigheden, besloot ik enkel de binnezijde van de bumper aan te pakken. Demonteren van de voorbumper De bumpersteunen opnieuw in de lak Deze zag er erg geroest uit. De buitenzijde vertoonde zg. contactcorrosie. De buitenzijde zag er al heel wat beter uit na een behandeling met een schuursponsje. Ik besloot de buitenzijde naar het voorjaar van 2009 te verschuiven................. De binnenzijde werd handmatig ontroest en eigenlijk kan er niet zoveel verkeerd aan zijn, want deze is van het "goede" staal gemaakt. Na grondig ontroesten, spoot ik de bumper in met RX-5. Na droging (min. 24 uur), spoot ik nog 2 lagen chroomlaklagen eroverheen. Deze lak had ik nog als restant staan en voor de binnenzijde maakt het, naar mijn mening, niet zo uit of dit een mooie lak is. Staat wel Blitzzzzzzzz. Nu ik toch aan de onderzijde van de bus lag werd ik wel nieuwsgierig wat er achter de Splashpan of stenenvanger verborgen zat. Voor de vakantie wilde ik mij geen extra werk op de hals halen, dus was ik er lekker vanaf gebleven. Na verwijderen van de bouten, kwam er nog een onbehandeld oppervlak vrij, die ik vervolgens inspoot met RX-5 (2x) en daarna bracht ik een laag RX-10 aan. De stenenvanger besloot ik in de kleur van de bus te spuiten. Ik had nog een restje in de spuitbus over. Na de spuitwerkzaamheden heb ik op de dag van de taxatie de voorbumper en stenenvanger weer aangebracht. Daarbij voor de voorbumper hetzelfde gedaan als bij de achterbumper, dus kunststofringen ect. De rechter hoek bleek reeds gelast Ik was klaar voor de taxatie!

Volkswagen T2a -10

Nadat gebleken was dat het dakrek niet voor de bus geschikt was, moest ik de overweging maken om eventueel iets van de spullen thuis te laten. Ik voelde daar weinig voor en besloot zo economisch mogelijk in te pakken. Nu kan ik zeggen dat het gelukt is, maar voor de dagen, dat je reist in de bus niet geheel ideaal. Merijn zit naast mij voorin in zijn reisstoel en dat trekt al genoeg de aandacht. Myrna zit achterin “tussen“de spullen!! en klimt dan zonodig naar voren. De vouwfietsen staan dwars in de bus voor het keukenblokje. Het kan allemaal net, maar ik moet niet te vaak omkijken…………….. Het heeft de pret tijdens de vakantie niet gedrukt, gelukkig. Ik heb toch wel het geluk, dat ik achterin boven de motorruimte, voor mijn idee, geweldig veel kwijt kan: Stoelen, tafel, droogrek, steunblokken, thermomatten en ander klein spul kan ik daar onder de hoedenplank kwijt. Verder heeft de bus een U-vormige bank met daarin rondom opbergruimte. Dat moet ik de vorige eigenaar een compliment voor maken; daar is erg goed over nagedacht door iemand met verstand van kamperen, dat is duidelijk. We zijn, naar mijn idee, van alle gemakken voorzien. We gingen dit jaar naar de Ardennen en we wilden naar het Zwarte Woud. Het weer zou een belangrijke rol spelen, want wij gaan altijd, nu Merijn nog niet op school zit, buiten het hoogseizoen op vakantie. Vorig jaar 2 weken aan het Lago Maggiore gezeten en alleen maar mooi weer gehad. Zo optimistisch waren wij dit jaar dus niet. ’s-Morgens na enige vertraging rond half 12 vertrokken, op weg naar Diekirch. Bus gestart en hij pruttelde een beetje. Het weer was regenachtig. Ik wilde zo lang mogelijk in Nederland rijden, niet helemaal gerust op de goede afloop. Achteraf gezien geen goede keuze, want over Maastricht en Luik naar de Ardennen klinkt logisch, maar is het niet! Vaker deze route gereden met de motor, maar dan rijd je wel op een motor en files spelen niet echt een rol. De volgende keer over Antwerpen, Brussel, Namen ect. Om een lang verhaal kort te maken. We kwamen met een protesterende en steeds afslaande bus na 7 uur aan op de camping in Diekirch. Daarna nog 2 uur uitpakken en tent opzetten en ik had het HELEMAAL gehad! Oorzaak van de afslaande motor was mij niet duidelijk, de kennis daaromtrent, ontbrak en ontbreekt.

Onderweg toch een paar hachelijke momenten meegemaakt, vooral heuvel op met te weinig snelheid en dientengevolge in de 2de versnelling met een gangetje van 60 km weer naar boven. Ik was veel te behoudend geweest. Beter is het om je eigen snelheid te bepalen, die vrachtwagen wel in te halen en plankgas naar beneden te rijden om zo vervolgens vlot naar boven te rijden………………dat weet ik nu!! En stippel de route beter uit. Achteraf heb ik mij daarin 2 keer vergist tijdens de vakantie. Je zit dan niet echt lekker achter het stuur en doet een paar schietgebedjes. Ik ben er nu een beetje nonchalant onder, want ik denk dat dit de ervaring van meerdere mensen is. Het is ook niet alleen kommer en kwel en het maakt het reizen wel zo spannend. Merijn heeft van dit alles niet veel meegekregen, want hij lag lekker te slapen (en werd nagewezen door voetgangers en automobilisten, die hem zo lekker zagen liggen). De bus had ook een gierend geluid geproduceerd bij heuvel op en weerstand. Wat dat kan zijn geweest, weet ik nu nog niet. Ik ben na een paar dagen eens met mijn neus de motorruimte ingedoken en kon alleen een losse stekker aan de oliedruksensor ontdekken, die ik vervolgens vast(er) heb gezet. Geen problemen meer gehad tijdens de vakantie.

Een dagje uit met de bus naar Trier

De bus heeft het verder in de vakantie goed gedaan, (ja…. geweldig zelfs) Na 5 dagen in Diekirch besloten we verder te gaan, maar niet naar het Zwarte Woud. Dit werd toch teveel van het goede. Het bleek dat het opbreken en inruimen, met daartussen door een kleine man die alle aandacht vroeg, teveel van het goede was op een dag dat je wilt gaan reizen. Dus er blijft maar weinig tijd over voor een reis met de bus.

Op de camping in Diekirch

In ben in het verleden vaker in het Moezelgebied geweest met de motorclub en het is daar gewoon lekker vertoeven. Na rijp (?) beraad de zinnen gezet op Cochem en ik kan het iedereen aanbevelen. Cochem is een leuke plaats en achteraf hadden wij de mazzel daar te zijn tijdens de wijnfeesten. Mooi vuurwerk op de rivier! Alleen de route van Diekirch naar Pommern, waar de camping was, want in Cochem was er geen plaats meer, was er één van op en neer. Had ik beter kunnen vermijden, want ik heb weer met samengeknepen billen naar de temperatuurmeter zitten kijken. Ik rijd helemaal niet op mijn kilometerteller, nee ik kijk enkel naar de temperatuurmeter. Ondertussen had ik de stelling weer van stal gehaald van 95 km/u bij 95º C. Een beetje behoudend, maar ik voel mij er wel prettig bij.

Onderweg naar Pommern

Verder een prima vakantie gehad. Aan de Moezel was het weer beter en het verschilde zo maar 5º C met Diekirch en dat voel je goed. Twee dagen voor vertrek, gebeurde toch het onvermijdelijke, het begon te regenen met als gevolg, dat op de dag van vertrek alles zeiknat in de bus moest worden opgeborgen, maar met de wetenschap dat het ‘s-avonds bij thuiskomst er weer uit kon worden gehaald.

Op de camping in Pommern

De terugreis na 2,5 week vakantie ging veel vlotter dan de heenreis. Via Koblenz over rijksweg [6], die redelijk vlak mag worden genoemd ging het veel beter. Alleen vanwege het feit dat deze weg vlakker is, rijden er ook relatief veel vrachtauto’s via deze route, dus weer uitkijken met inhalen, kwestie van timing. Alles ging goed en we kwamen rond 18.00u aan in Brielle. De volgende dagen de bus leeggeruimd en alles laten drogen.

Middagdutje

Blik op Cochum vanaf de Burcht

In het plaatselijke krantje las ik het bericht over een toerrit over Voorne Putten met daaraan sluitend de “Bestorming van Brielle”. Deze tourrit werd georganiseerd door de stichting HISTORISCHE VOERTUIGEN VOORNE PUTTEN. Ik was te laat voor een aanmelding, maar besloot om polshoogte te nemen. Per slot van rekening is dit een thuiswedstrijd en een ritje naar het centrum van Brielle duurt 5 minuten. Het regende alleen pijpenstellen, dat was wel jammer. In Brielle aangekomen werd ik staande gehouden door iemand van de organisatie, die meende met een verstekeling te maken te hebben………………. Na enig uitleg was ik van harte welkom en of ik mijn bus tussen de andere klassiekers wilde parkeren?? Dit aanbod sloeg ik niet af en beloofde mij voor de volgende toerrit in te schrijven. Het slechte weer (dit jaar weinig mooi weer gehad……………) ten spijt waren er toch nog zo’n 20 auto’s te bewonderen.

Volkswagen bus T2a - 9

De bus stond nu bij Classic Passion (http://www.classicpassion.nl/) . Daar zou de klep en het glas eruit gehaald worden. Na verwijdering van het rubber en het glas bleek inderdaad dat er laswerk verricht moest worden. In het verleden was er vanuit de binnenzijde een plaat tegen de onderrand gelast en vervolgens was er dik plamuur overheen gegaan. Op zich geen probleem, maar roept toch vragen op (vooral bij Cock….). Ik zou voor de lak zorgen, maar daar ging het dus fout. Een ondergelopen Botlektunnel en daardoor lange files zorgde ervoor dat ik mijn lak die dag niet kon afleveren bij Classic Passion. Hierdoor liep het werk enige dagen vertraging op. Nu werd het toch wel spannend, want ik wilde de week later op vakantie. Mijn klusjes liepen daarbij in gevaar. Ik wilde een aansteker aansluiting aanbrengen; de gasslang vervangen; een kluis in de bus aanbrengen; anti slip matjes aanbrengen in laden; de nieuwe bustent wilde ik nog uitproberen (met mooi weer???); de horren voor de louvreramen vielen bij iedere bocht uit de sponning; het busrek moest nog gepast gaan worden op de bus en zo waren er nog meer zaken die de aandacht vereiste. Ik had dus voorzien dat we op de vakantie aardig wat zullen zouden meenemen. Handig leek mij het dan ook om iets op het dak te gaan vervoeren. Waterdichte zak had ik al, want deze had ik aangeschaft voor de motorweekeinden. Deze kon ik nu mooi weer gebruiken om spullen op het dak waterdicht te vervoeren. Voor de zekerheid er nog 2 bijgekocht, hupakee. Ik wilde geen nieuw rek kopen, is te voorspelbaar en ik krijg een kick om zoiets goedkoper(?) via het internet te kopen. Uiteindelijk lukte het mij een week voor de geplande vakantie een rek via Ebay te bemachtigen. Het rek werd netjes opgestuurd, wat wel spannend was of het wel zou gaan lukken en nog op tijd kwam…………. Maar Myrna belde op een dag dat er een groot pakket was afgeleverd. ’s-Avonds thuisgekomen alles uitgepakt. Het rek was op zich goed, niet groot en was verweerd. Enthousiast begon ik te poetsen en er kwam een prachtig rek te voorschijn. Alleen moest ik wel alles polijsten, misschien een klusje voor tijdens de vakantie. Het enige wat jammer was dat 1 stang wel verbogen was. Afijn voorlopig maar even poetsen. Ik kocht nog van alles voor de vakantie van droogrek tot krukje. Zelfs 2 vouwfietsen stonden op de nominatie om mee te gaan. Plek zat toch met zo’n dakrek.

Dakrek merk "Eckel"

Zondag 17 augustus gaven mijn zwager en zus een feestje want ze werden gezamenlijk 100 jaar!!!!! De bustent meegenomen om op een grasveld, de bustent uit te proberen. Het weer was twijfelachtig, maar dit was de laatste mogelijkheid voor de vakantie om de tent uit te proberen, anders werd het tijdens de vakantie……….. ’s-Middags na even puzzelen en hulp van buitenaf stond de tent, alleen begon het toen te plenzen, fijn dankuwel! In de daarop volgende week heb ik bij ClassicPassion de kleine klusjes uitgevoerd. Met gereedschapkist e.d. daar naartoe en "An-Die-Arbeit" om in Volkswagen termen te blijven. Extra aansteker aansluiting aangebracht voor de nieuw aangeschafte TomTom; ben ik achteraf wel blij mee! Ik had de afspraak dat ik de bus op woensdagmiddag zou ophalen, maar het werd wel krap, want er moest nog klein laswerk worden verricht, verfwerk en het glas moest erin worden gezet.

Eerst voorzichtig slijpen

Plamuur verwijderd

Heel veel plamuur

Rotte delen werden eruit geslepen

Eronder was het niet veel beter Nieuwe stukken werden "erin" gezet

Achterzijde met aanslag voor het rubber

Woensdag 20 augustus was het dus zover, dit keer dus nog meer stress dan de vorige keer toen we naar Stonehenge gingen. Ik deed dus duidelijk iets verkeerd. Bij Classic Passion aangekomen was Cock bezig het rubber in te zepen; of ik even wilde meehelpen om het glas erin te zetten. De klep zag er schitterend uit, mooi laswerk en spuitwerk met de goede kleur Volkswagen groen. Cock ging met het raam en rubber in de bus zitten en ik moest vanaf de buitenzijde zo hard als ik kon tegen het glas duwen. Het lukte in 1 keer. Zelfs Cock was verbaasd, want hij had er een hard hoofd in met in zijn achterhoofd de ervaringen van de vorige keer. De louvreramen bleken een CRIME te zijn geweest. Ik kon met de bus naar huis!!

De volgende dag, naar weer een dag van de laatste klusjes, zoals het aanbrengen van de jailbars e.d. wilde ik dus met Myrna het busrek op de bus plaatsen. Het rek had reeds dienst gedaan op een bus en een Kever, volgens de verkoper……….. Nou mooi niet dus. Wat de kers op de taart had moeten worden werd een mooie deceptie. Het rek bleek te kort en te laag, mooi verhaal. Ik was er goed ziek van. De buurman kwam met handige tips, maar voor mij hoefde het niet meer. Ik hed geen zin en tijd meer om het rek aan te passen aan de bus. Dat werd voor latere zorg. Maar konden we alles wel meenemen??