zaterdag 20 maart 2010

Olie verversen

Aangezien de bus voor de deur staat op dit moment, gelijk van de gelegenheid gebruikt gemaakt om de motorolie te verversen en de vooras door te smeren. Ik wist ook niet hoe lang de oude olie er al in zat. Na vorige week de Kever te hebben ververst, nu dus de T2a gedaan. Het carterdeksel is een "Made in Taiwan" exemplaar, maar wel van dik staal en verchroomd. Anders dan de Paruzzi exemplaren. De Kever is weer terug in Nederland, alleen weet ik niet waar op dit moment. Aanstaande maandag wordt de Kever naar Paalman Luchtgekoeld gebracht. Dan weten we meer.........Beat's Me, op dit moment. Bus T2a Kilometerstand 4250km

zondag 14 maart 2010

Ninove (B), 2x aanduwen en dépannage………..la voiture……….

Na op zaterdag de olie, carterdeksel, inclusief plug, oliezeef en de klepseals te hebben vervangen waren we klaar om naar Ninove te gaan. De Kever startte goed en we reden via Rotterdam, Breda naar de grensovergang Hazeldonk, alwaar het verzamelpunt was voor de verdere rit naar Ninove. Onderweg was het dynamolampje wel weer gaan branden, hetgeen mij wel verbaasde want de afgelopen weken had ik dit euvel niet meer gehad……..Afijn tanken bij Hazeldonk en weer starten………niet dus. Er waren gelukkig genoeg omstanders om ons te helpen en de Kever werd aangeduwd. De rit ging goed, lampje ging aan en uit en weer aan. In Ninove aangekomen een parkeerplek gevonden, maar de Kever wilde niet meer opnieuw starten. Ook hier waren er weer genoeg VW omstanders om ons eventueel te helpen mocht het nodig zijn.
In Ninove was er genoeg te zien en het was een goed begin van het Volkswagen seizoen. Engelsen, Fransen, Duitsers, Belgen en Nederlanders. Het was iets te fris om echt lang buiten te lopen en na een ronde te hebben gedaan was het op naar de warme chocomel! Daarna weer op weg naar de Kever en proberen deze te starten………..niet dus en wederom met hulp van omstanders de Kever aan de praat gekregen en wegwezen naar huis. Het was op de heenweg al uitkijken geblazen geweest voor de kuilen e.d. in het asfalt, waar België, eigenlijk berucht om is. Echt een drama op sommige stukken. Een kilometer of 25 voor Antwerpen en net voor Mechelen, dan toch een vreselijke kuil in het asfalt(?), die ik te laat zie en ik rijd er vol doorheen en ik weet: “dit is foute boel!!@@@&^%” . De motor draait nog wel, maar ik ben de aandrijving van de Kever kwijt. Ik kan niets anders doen dan de Kever uitlaten rollen naar de vluchtstrook. De motor draait nog wel, maar slaat even later af. Ik probeer te starten, maar helaas. “Nu is het dus echt gebeurd”, ga maar achter de geleiderail staan”, zeg ik tegen Myrna. Moment van bezinning, wat kan het zijn. Ik open de motorklep en kijk of er iets los iets geschoten of iets dergelijks. Onder de Kever is er niets te zien wat op onheil duidt. We proberen de Kever wederom aan te duwen, maar op de vluchtstrook, met verkeer dat langs raast, niet echt een goed plan. We gooien de handdoek…… Bellen met de Belgische Wegenwacht en we besluiten de bordjes te volgen , die wijzen naar een telefoon. Wijze raad: doe dit niet! Verspeelde moeite. Na een kilometer lopen, moeten we 2x een geleiderails en de rijksweg oversteken????? om de pijlen verder te volgen. Dacht het dus niet. Mobiel bellen biedt uitkomst. De alarmdienst wordt opgeroepen en wij lopen ondertussen terug naar de Kever. Het lange wachten begint……. Tijdens het wachten komen diverse Luchtgekoelden langsrijden en STOPPEN zelfs om hulp aan te bieden. Nogmaals langs deze weg, Bedankt! Er was zelfs een stel uit Engeland dat stopte en vroeg of zij konden helpen. En de VW club Brabant bood ook hulp aan en reed wel 100 m terug op de vluchtstrook!
Na een dik half uur komt de wegenwacht en vraagt wat er aan mankeert. De man concludeert dat er “iets“ met de koppeling aan de hand is en kan bovendien niet helpen om de accu te laden, want deze is 6 volt. We zullen worden weggehaald van de snelweg en moeten weer wachten. Daar sta je dan weer achter de geleiderails. Dan eindelijk na 3 kwartier komt de sleepdienst. Triest om te zien hoe de Kever op de wagen gesleept wordt.
Na wat Babylonische spraakverwarringen rijden we naar een Volkswagen/Audi dealer in Mechelen. Daar wordt de Kever van de sleepwagen gereden en geparkeerd en dat is het dan….
In België geldt de auto en personen veilig stellen en verder moet je zelf zien thuis te komen. We worden echter heel goed geholpen, dat moet gezegd, maar toch ben je in zo’n situatie aan de goden overgeleverd. We kunnen een lift krijgen naar het station in Mechelen. Overgeleverd zijn aan het openbaar vervoer, je wilt het niet meemaken. ’s-Avonds om kwart voor 8 staan we op het centraal station in Rotterdam. Het is afwachten wat de diagnose van de Kever is en of deze in Mechelen gemaakt kan worden of op transport naar Nederland wordt gezet………. Wordt vervolgd.