Volkswagen T2a -10

Nadat gebleken was dat het dakrek niet voor de bus geschikt was, moest ik de overweging maken om eventueel iets van de spullen thuis te laten. Ik voelde daar weinig voor en besloot zo economisch mogelijk in te pakken. Nu kan ik zeggen dat het gelukt is, maar voor de dagen, dat je reist in de bus niet geheel ideaal. Merijn zit naast mij voorin in zijn reisstoel en dat trekt al genoeg de aandacht. Myrna zit achterin “tussen“de spullen!! en klimt dan zonodig naar voren. De vouwfietsen staan dwars in de bus voor het keukenblokje. Het kan allemaal net, maar ik moet niet te vaak omkijken…………….. Het heeft de pret tijdens de vakantie niet gedrukt, gelukkig. Ik heb toch wel het geluk, dat ik achterin boven de motorruimte, voor mijn idee, geweldig veel kwijt kan: Stoelen, tafel, droogrek, steunblokken, thermomatten en ander klein spul kan ik daar onder de hoedenplank kwijt. Verder heeft de bus een U-vormige bank met daarin rondom opbergruimte. Dat moet ik de vorige eigenaar een compliment voor maken; daar is erg goed over nagedacht door iemand met verstand van kamperen, dat is duidelijk. We zijn, naar mijn idee, van alle gemakken voorzien. We gingen dit jaar naar de Ardennen en we wilden naar het Zwarte Woud. Het weer zou een belangrijke rol spelen, want wij gaan altijd, nu Merijn nog niet op school zit, buiten het hoogseizoen op vakantie. Vorig jaar 2 weken aan het Lago Maggiore gezeten en alleen maar mooi weer gehad. Zo optimistisch waren wij dit jaar dus niet. ’s-Morgens na enige vertraging rond half 12 vertrokken, op weg naar Diekirch. Bus gestart en hij pruttelde een beetje. Het weer was regenachtig. Ik wilde zo lang mogelijk in Nederland rijden, niet helemaal gerust op de goede afloop. Achteraf gezien geen goede keuze, want over Maastricht en Luik naar de Ardennen klinkt logisch, maar is het niet! Vaker deze route gereden met de motor, maar dan rijd je wel op een motor en files spelen niet echt een rol. De volgende keer over Antwerpen, Brussel, Namen ect. Om een lang verhaal kort te maken. We kwamen met een protesterende en steeds afslaande bus na 7 uur aan op de camping in Diekirch. Daarna nog 2 uur uitpakken en tent opzetten en ik had het HELEMAAL gehad! Oorzaak van de afslaande motor was mij niet duidelijk, de kennis daaromtrent, ontbrak en ontbreekt.

Onderweg toch een paar hachelijke momenten meegemaakt, vooral heuvel op met te weinig snelheid en dientengevolge in de 2de versnelling met een gangetje van 60 km weer naar boven. Ik was veel te behoudend geweest. Beter is het om je eigen snelheid te bepalen, die vrachtwagen wel in te halen en plankgas naar beneden te rijden om zo vervolgens vlot naar boven te rijden………………dat weet ik nu!! En stippel de route beter uit. Achteraf heb ik mij daarin 2 keer vergist tijdens de vakantie. Je zit dan niet echt lekker achter het stuur en doet een paar schietgebedjes. Ik ben er nu een beetje nonchalant onder, want ik denk dat dit de ervaring van meerdere mensen is. Het is ook niet alleen kommer en kwel en het maakt het reizen wel zo spannend. Merijn heeft van dit alles niet veel meegekregen, want hij lag lekker te slapen (en werd nagewezen door voetgangers en automobilisten, die hem zo lekker zagen liggen). De bus had ook een gierend geluid geproduceerd bij heuvel op en weerstand. Wat dat kan zijn geweest, weet ik nu nog niet. Ik ben na een paar dagen eens met mijn neus de motorruimte ingedoken en kon alleen een losse stekker aan de oliedruksensor ontdekken, die ik vervolgens vast(er) heb gezet. Geen problemen meer gehad tijdens de vakantie.

Een dagje uit met de bus naar Trier

De bus heeft het verder in de vakantie goed gedaan, (ja…. geweldig zelfs) Na 5 dagen in Diekirch besloten we verder te gaan, maar niet naar het Zwarte Woud. Dit werd toch teveel van het goede. Het bleek dat het opbreken en inruimen, met daartussen door een kleine man die alle aandacht vroeg, teveel van het goede was op een dag dat je wilt gaan reizen. Dus er blijft maar weinig tijd over voor een reis met de bus.

Op de camping in Diekirch

In ben in het verleden vaker in het Moezelgebied geweest met de motorclub en het is daar gewoon lekker vertoeven. Na rijp (?) beraad de zinnen gezet op Cochem en ik kan het iedereen aanbevelen. Cochem is een leuke plaats en achteraf hadden wij de mazzel daar te zijn tijdens de wijnfeesten. Mooi vuurwerk op de rivier! Alleen de route van Diekirch naar Pommern, waar de camping was, want in Cochem was er geen plaats meer, was er één van op en neer. Had ik beter kunnen vermijden, want ik heb weer met samengeknepen billen naar de temperatuurmeter zitten kijken. Ik rijd helemaal niet op mijn kilometerteller, nee ik kijk enkel naar de temperatuurmeter. Ondertussen had ik de stelling weer van stal gehaald van 95 km/u bij 95º C. Een beetje behoudend, maar ik voel mij er wel prettig bij.

Onderweg naar Pommern

Verder een prima vakantie gehad. Aan de Moezel was het weer beter en het verschilde zo maar 5º C met Diekirch en dat voel je goed. Twee dagen voor vertrek, gebeurde toch het onvermijdelijke, het begon te regenen met als gevolg, dat op de dag van vertrek alles zeiknat in de bus moest worden opgeborgen, maar met de wetenschap dat het ‘s-avonds bij thuiskomst er weer uit kon worden gehaald.

Op de camping in Pommern

De terugreis na 2,5 week vakantie ging veel vlotter dan de heenreis. Via Koblenz over rijksweg [6], die redelijk vlak mag worden genoemd ging het veel beter. Alleen vanwege het feit dat deze weg vlakker is, rijden er ook relatief veel vrachtauto’s via deze route, dus weer uitkijken met inhalen, kwestie van timing. Alles ging goed en we kwamen rond 18.00u aan in Brielle. De volgende dagen de bus leeggeruimd en alles laten drogen.

Middagdutje

Blik op Cochum vanaf de Burcht

In het plaatselijke krantje las ik het bericht over een toerrit over Voorne Putten met daaraan sluitend de “Bestorming van Brielle”. Deze tourrit werd georganiseerd door de stichting HISTORISCHE VOERTUIGEN VOORNE PUTTEN. Ik was te laat voor een aanmelding, maar besloot om polshoogte te nemen. Per slot van rekening is dit een thuiswedstrijd en een ritje naar het centrum van Brielle duurt 5 minuten. Het regende alleen pijpenstellen, dat was wel jammer. In Brielle aangekomen werd ik staande gehouden door iemand van de organisatie, die meende met een verstekeling te maken te hebben………………. Na enig uitleg was ik van harte welkom en of ik mijn bus tussen de andere klassiekers wilde parkeren?? Dit aanbod sloeg ik niet af en beloofde mij voor de volgende toerrit in te schrijven. Het slechte weer (dit jaar weinig mooi weer gehad……………) ten spijt waren er toch nog zo’n 20 auto’s te bewonderen.

Volkswagen bus T2a - 9

De bus stond nu bij Classic Passion (http://www.classicpassion.nl/) . Daar zou de klep en het glas eruit gehaald worden. Na verwijdering van het rubber en het glas bleek inderdaad dat er laswerk verricht moest worden. In het verleden was er vanuit de binnenzijde een plaat tegen de onderrand gelast en vervolgens was er dik plamuur overheen gegaan. Op zich geen probleem, maar roept toch vragen op (vooral bij Cock….). Ik zou voor de lak zorgen, maar daar ging het dus fout. Een ondergelopen Botlektunnel en daardoor lange files zorgde ervoor dat ik mijn lak die dag niet kon afleveren bij Classic Passion. Hierdoor liep het werk enige dagen vertraging op. Nu werd het toch wel spannend, want ik wilde de week later op vakantie. Mijn klusjes liepen daarbij in gevaar. Ik wilde een aansteker aansluiting aanbrengen; de gasslang vervangen; een kluis in de bus aanbrengen; anti slip matjes aanbrengen in laden; de nieuwe bustent wilde ik nog uitproberen (met mooi weer???); de horren voor de louvreramen vielen bij iedere bocht uit de sponning; het busrek moest nog gepast gaan worden op de bus en zo waren er nog meer zaken die de aandacht vereiste. Ik had dus voorzien dat we op de vakantie aardig wat zullen zouden meenemen. Handig leek mij het dan ook om iets op het dak te gaan vervoeren. Waterdichte zak had ik al, want deze had ik aangeschaft voor de motorweekeinden. Deze kon ik nu mooi weer gebruiken om spullen op het dak waterdicht te vervoeren. Voor de zekerheid er nog 2 bijgekocht, hupakee. Ik wilde geen nieuw rek kopen, is te voorspelbaar en ik krijg een kick om zoiets goedkoper(?) via het internet te kopen. Uiteindelijk lukte het mij een week voor de geplande vakantie een rek via Ebay te bemachtigen. Het rek werd netjes opgestuurd, wat wel spannend was of het wel zou gaan lukken en nog op tijd kwam…………. Maar Myrna belde op een dag dat er een groot pakket was afgeleverd. ’s-Avonds thuisgekomen alles uitgepakt. Het rek was op zich goed, niet groot en was verweerd. Enthousiast begon ik te poetsen en er kwam een prachtig rek te voorschijn. Alleen moest ik wel alles polijsten, misschien een klusje voor tijdens de vakantie. Het enige wat jammer was dat 1 stang wel verbogen was. Afijn voorlopig maar even poetsen. Ik kocht nog van alles voor de vakantie van droogrek tot krukje. Zelfs 2 vouwfietsen stonden op de nominatie om mee te gaan. Plek zat toch met zo’n dakrek.

Dakrek merk "Eckel"

Zondag 17 augustus gaven mijn zwager en zus een feestje want ze werden gezamenlijk 100 jaar!!!!! De bustent meegenomen om op een grasveld, de bustent uit te proberen. Het weer was twijfelachtig, maar dit was de laatste mogelijkheid voor de vakantie om de tent uit te proberen, anders werd het tijdens de vakantie……….. ’s-Middags na even puzzelen en hulp van buitenaf stond de tent, alleen begon het toen te plenzen, fijn dankuwel! In de daarop volgende week heb ik bij ClassicPassion de kleine klusjes uitgevoerd. Met gereedschapkist e.d. daar naartoe en "An-Die-Arbeit" om in Volkswagen termen te blijven. Extra aansteker aansluiting aangebracht voor de nieuw aangeschafte TomTom; ben ik achteraf wel blij mee! Ik had de afspraak dat ik de bus op woensdagmiddag zou ophalen, maar het werd wel krap, want er moest nog klein laswerk worden verricht, verfwerk en het glas moest erin worden gezet.

Eerst voorzichtig slijpen

Plamuur verwijderd

Heel veel plamuur

Rotte delen werden eruit geslepen

Eronder was het niet veel beter Nieuwe stukken werden "erin" gezet

Achterzijde met aanslag voor het rubber

Woensdag 20 augustus was het dus zover, dit keer dus nog meer stress dan de vorige keer toen we naar Stonehenge gingen. Ik deed dus duidelijk iets verkeerd. Bij Classic Passion aangekomen was Cock bezig het rubber in te zepen; of ik even wilde meehelpen om het glas erin te zetten. De klep zag er schitterend uit, mooi laswerk en spuitwerk met de goede kleur Volkswagen groen. Cock ging met het raam en rubber in de bus zitten en ik moest vanaf de buitenzijde zo hard als ik kon tegen het glas duwen. Het lukte in 1 keer. Zelfs Cock was verbaasd, want hij had er een hard hoofd in met in zijn achterhoofd de ervaringen van de vorige keer. De louvreramen bleken een CRIME te zijn geweest. Ik kon met de bus naar huis!!

De volgende dag, naar weer een dag van de laatste klusjes, zoals het aanbrengen van de jailbars e.d. wilde ik dus met Myrna het busrek op de bus plaatsen. Het rek had reeds dienst gedaan op een bus en een Kever, volgens de verkoper……….. Nou mooi niet dus. Wat de kers op de taart had moeten worden werd een mooie deceptie. Het rek bleek te kort en te laag, mooi verhaal. Ik was er goed ziek van. De buurman kwam met handige tips, maar voor mij hoefde het niet meer. Ik hed geen zin en tijd meer om het rek aan te passen aan de bus. Dat werd voor latere zorg. Maar konden we alles wel meenemen??