
Dakrek merk "Eckel"
Zondag 17 augustus gaven mijn zwager en zus een feestje want ze werden gezamenlijk 100 jaar!!!!!
De bustent meegenomen om op een grasveld, de bustent uit te proberen. Het weer was twijfelachtig, maar dit was de laatste mogelijkheid voor de vakantie om de tent uit te proberen, anders werd het tijdens de vakantie………..
’s-Middags na even puzzelen en hulp van buitenaf stond de tent, alleen begon het toen te plenzen, fijn dankuwel!
In de daarop volgende week heb ik bij ClassicPassion de kleine klusjes uitgevoerd. Met gereedschapkist e.d. daar naartoe en "An-Die-Arbeit" om in Volkswagen termen te blijven. Extra aansteker aansluiting aangebracht voor de nieuw aangeschafte TomTom; ben ik achteraf wel blij mee!
Ik had de afspraak dat ik de bus op woensdagmiddag zou ophalen, maar het werd wel krap, want er moest nog klein laswerk worden verricht, verfwerk en het glas moest erin worden gezet.
Eerst voorzichtig slijpen
Rotte delen werden eruit geslepen
Eronder was het niet veel beter
Nieuwe stukken werden "erin" gezet
Achterzijde met aanslag voor het rubber
Woensdag 20 augustus was het dus zover, dit keer dus nog meer stress dan de vorige keer toen we naar Stonehenge gingen. Ik deed dus duidelijk iets verkeerd.
Bij Classic Passion aangekomen was Cock bezig het rubber in te zepen; of ik even wilde meehelpen om het glas erin te zetten.
De klep zag er schitterend uit, mooi laswerk en spuitwerk met de goede kleur Volkswagen groen.
Cock ging met het raam en rubber in de bus zitten en ik moest vanaf de buitenzijde zo hard als ik kon tegen het glas duwen.
Het lukte in 1 keer. Zelfs Cock was verbaasd, want hij had er een hard hoofd in met in zijn achterhoofd de ervaringen van de vorige keer. De louvreramen bleken een CRIME te zijn geweest.
Ik kon met de bus naar huis!!
De volgende dag, naar weer een dag van de laatste klusjes, zoals het aanbrengen van de jailbars e.d. wilde ik dus met Myrna het busrek op de bus plaatsen. Het rek had reeds dienst gedaan op een bus en een Kever, volgens de verkoper……….. Nou mooi niet dus. Wat de kers op de taart had moeten worden werd een mooie deceptie. Het rek bleek te kort en te laag, mooi verhaal. Ik was er goed ziek van. De buurman kwam met handige tips, maar voor mij hoefde het niet meer. Ik hed geen zin en tijd meer om het rek aan te passen aan de bus. Dat werd voor latere zorg.
Maar konden we alles wel meenemen??

Geen opmerkingen:
Een reactie posten