Dit vond ik verdacht al zag de auto op de foto’s er redelijk tot goed uit. Ik heb hem toen via een email geadviseerd de auto te koop aan te bieden met APK, wat hij vervolgens heeft gedaan en de auto is toen verkocht voor € 3.500,- ……………….een gemiste kans. Later heb ik deze auto weer te koop zien staan voor een aanzienlijk hoger bedrag. Tja zo gaan die dingen.
Mijn eerste Bertone zag ik via het Internet in het oosten van het land. Verder zoeken op het Internet en ik vond nog een Bertone bij Autovedo in Echt (Zuid-Limburg). Ik besloot samen met Myrna deze auto’s te bekijken. De eerste Bertone stond bij een autodealer, maar ik weet niet meer welk merkdealer. De Bertone was een donkerblauwe en de auto was van de eigenaar die ervan af wilde. Zag er een beetje verwaarloosd uit en geparkeerd in een hoekje. De vraagprijs was € 5.500,-. Ik had gebeld dat ik zou komen kijken, maar de eigenaar wist daar niets meer van. Een proefrit zat er niet in want het constactslot was kapot, doordat de sleutel was afgebroken. Over de prijs was niet te onderhandelen. Teleurgesteld droop ik af , want hier had ik geen zin in. Dan maar naar Echt, maar dat was wel nog dik 2 uur rijden en we hadden al een rit van anderhalf uur achter de rug en qua tijd zaten we krap. Toch op weg naar Echt en daar laat in de middag rond 16.00u aangekomen. We konden de auto bekijken en wat ik zag was een hele nette grijze Bertone uit 1974. Geheel origineel, bekleding geheel compleet incl. matten en tunnelbekleding en geen roest op het eerste gezicht te bekennen. Ik had te weinig tijd om de auto verder grondig te onderzoeken en ik zou op een andere dag weer teugkomen.
In december 2005 ben ik met René weer teruggegaan naar Autovedo. Leuke rit in de Audi TT en het had gesneeuwd. Aangekomen in Echt de Bertone weer samen bekeken en ik kon een proefrit maken. Maar René zag dat de kriksteunen er verdacht uitzagen. De ene zijde erger dan de andere zijde. Ik vroeg of de auto en prijs incl. APK was, maar dat bleek niet zo. De Alfa was enkel te koop zonder APK…….dit was dus naiviteit van mij. De liefde was gelijk over.Dit was een kater, maar het zoeken ging verder.
Een paar maanden later besloot ik samen met René weer te gaan kijken naar een rode Bertone uit 1974 in Blaricum. Foto’s zagen er schitterend uit. Aangekomen in Blaricum werd de garage geopend en daar stond ie dan. Met een pokerface ronde de auto gelopen, waarbij René mij attendeerde op zwarte roetaanslag op de muur op een locatie achter de uitlaat. Ik mocht met de Bertone rijden, wat een enge gedachte was, want dit zou de eerste kennismaking met de Bertone worden (de rit van 10 jaar terug was ik toendertijd vergeten). De eigenaar stelde voor om naar de bevriende garagehouder te rijden zodat we de auto staande op de brug konden inspecteren. De heenrit zat ik naast de eigenaar en ik kon de admosfeer van de Bertone in mij opnemen, maar alles ging als in een roes voorbij. Bij de garage aangekomen werd de Bertone op de brug gereden.
Helaas werden we ruw wakker geschud. Er ging op verschillende plaatsen oliedruppels. Bij de pendalen was de vloer gelast en onbehandeld gelaten en niet dichtgelast en je kon als je de vloermat optild zo naar buiten kijken. “Dan kan je tenminste in de gaten houden wat er gebeurd”….. was de verklaring van de verkoper. Heeeel discutabel om het voorzichtig uit te drukken. Ik zocht al oogcontact met René om hem te polsen maar deze bleef stoicijns de bodem inspecteren. Dit voelde niet goed. Maar je houdt de schijn nog op. Terug moecht ik rijden, al voelde ik hier niet zoveel voor, want ik wist al dat dit het niet zou gaan worden. Op de rijksweg hooorde ik later van René had de Bertone een mooie blauwe rookpluim laten zien bij het acceleren. Ik vertelde de verkoper dat ik erover na zou denken en ik hem de komende week zou bellen, want er was nog een Bertone die zou gaan bekijken, wat niet zo was. Later die week belde ik weer met de verkoper en vertelde ik dat ik afzag van de koop en hij was “Not Amused”. Ik wist dat ik in het vervolg beter het gelijk maar kon zeggen als ik het toch al wist. De zoektocht ging verder……….
Op de terugrit naar huis, bracht ik René ook thuis en we kwamen langs de plaatselijke Alfa Romeo dealer en wat zagen we daar………………..zal je net zien. Op de eerste verdieping aan de achterzijde van het pand stond een Bertone geparkeerd. Het zal toch niet. Haastig werd de auto geparkeerd en we gingen naar binnen. We liepen de trap op en ik haastte mij naar de Bertone. Hij was groen en zag er gerestaureerd uit. HMmmm dit was niet goedkoop. Ik ging door mijn knieën en zag dat de beide kriksteunen vervangen en verzwaard waren. Een verkoper kwam naar ons toe en vroeg wat hij voor ons kon betekenen. Ik vroeg naar de groene Bertone, maar helaas deze was niet te koop………..deceptie. Maar even nadenkende vertelde hij dat hij wel een andere Bertone wist, maar niet wist of deze te koop was, want de eigenaar belde wel eens op voor advies of kwam langs voor onderdelen. De auto werd op dat moment gerestaureerd. “Wacht maar even dan bel ik hem wel even op………….”.Hartslag richting de 180…………. Hij vertelde even later dat de auto deels af was, alleen het interieur zat er niet in en de eigenaar wilde er wel € 4500,- voor hebben. Dat klonk veelbelovend. De auto stond in Oud-Beyerland, dus redelijk dicht bij. Ik kreeg het telefoonnummer. Later die week maakte ik een afspraak voor een bezichtiging en ik wist niet wat ik mij voor moest stellen van de Alfa.
Op de afgesproken dag ben ik samen met René naar Oud-Beyerland gereden. Na ontvangst door de man en zijn zoon werden we meegenomen naar de garage. De man had meerder auto’s en kwam eigenlijk tijd tekort om aan de projecten te werken. Op dat moment had een BMW Bauer meer proriteit. De auto’s stonden op meerdre locaties in stalling. De Alfa stond in de garage die bij het huis hoorde. In de garage stond een casco van de Alfa in aanbouw. Nieuw gespoten volgens de specificaties van Alfa in Griso. Het interieur en ramen zaten er niet. In eerste instantie schrok ik even, maar al snel had ik door, ook na een vlug oogcontact, dat dit te mooi was om waar te zijn. Tussen neus en lippen door vertelde de man dat de auto al zo’n slordige f 35.000,00 Gulden had gekost!!!!!. Alles was vervangen, stalen rem- en benzineleidingen, spuitwerk, aandrijving ect.ect de hele rattaplan!!! Door het huis lagen verschillende onderdelen te wachten om opnieuw te worden ingebouwd. We moesten maar eens tot zaken komen. Ik voelde mij een beetje opgelaten en wist niet goed de te volgen taktiek te bepalen. Waar ik tegen op zag wat het inbouwen van het interieur en bedrading en kabelbomen. Dit wilde ik eigenlijk nog gedaan hebben voordat ik de auto zou kopen. We kwamen een richtprijs overeen van € 6.500,00 incl. de werkzaamheden aan het interieur. Verder kwamen overeen dat we alles even zouden laten bezinken en verder contact zouden hebben om de vervolgstappen te bespreken i.v.m. de wndere projecten die de man op stapel had staan. René en ik vertrokken en René verzekerde dat ik goede zaken had gedaan en dat het eventueel met het interieur en bedrading wel goed zou komen. Eerst een oplegger regelen om de auto te vervoeren, maar daar had ik al een adres voor gevonden……………
Na een paar telefonische contacten begon het echter zeer duister eruit te zien……………… De man krabbelde terug en rekte tijd en vroeg dan weer bedenktijd………………….Ik zag de bui al hangen en na een laatste contact waarin ik hem verzekerde dat het niet mijn bedoeling was hem zijn hobby te onfutselen moest ik van deze Alfa met tegenzin afzien. Tot op de dag van vandaag ben ik hier nog gefrustreerd over, want ik heb mij zo laagdrempelig opgesteld als het maar kon en had hij gewoon gezegd dat hij ervanaf zag, dan had ik het geaccepteerd. In het vervolg geen naïeviteit meer!! Helemaal niets meer van je laten horen, vind ik geen stijl. Ik hoop dat de Alfa nog lang in die garage blijft staan………………..
Het heeft daarna even geduurd voordat het weer ging kriebelen, maar wat erger bleek; er was geen Alfa Bertone te vinden die ook maar in de buurt kwam van die uit Oud-Beyerland. Dubbele kater als gevolg.
Op een dag zag ik weer een Bertone te koop bij de Alfa dealer in Standaarbuiten. Vroeger uit mijn werk om, na een afspraak te hebben gemaakt, een kijkje te nemen. Ik had de zondag ervoor, de Bertone van een afstandje door de etalageruit bekeken, maar onmogelijk een beeld kunnen krijgen. Aangekomen direct naar de Alfa gelopen; de desceptie was groot. Deze had last van de vanbinnenuit roestduivel op
de meest uiteenlopende plekken.
Nader de auto bekijkende zag ik ook een flinke deuk in de rechterdorpel, die er dan wel uitgehaald zou gaan worden, toen ik ernaar vroeg. Prijs € 6.500,-, maar voor mij om zo mee te nemen € 5.500,-. Tja daar sta je dan met je goede gedrag. Flink balen. Ik kreeg het advies mee om als ik de auto zou kopen, met deze auto eerst een paar jaar te rijden, voordat ik de roestplekken zou gaan aanpakken. Maar ik zag mezelf dus niet met een roestbak van € 5.500- rondrijden - NO WAY - . De auto was wel in onderhoud geweest bij C. van Hernen uit Rockanje, die ik dus goed kende vanuit het verleden.
Vervolgens ben ik ook nog gaan kijken bij Steutel in Almkerk, maar deze garage vraagt teveel voor zijn te koop staande auto’s. Moet ik het dan toch weer hebben van particulieren.
De speurtocht bleef aanhouden.
Een paar maanden nadien, het was voorjaar 2006, zag ik weer een Bertone te koop staan, die aan mijn te bestede budget voldeed. In Venlo stond een Bertone te koop, kleur Pegunia, niet de mooiste kleur voor een Bertone, naar mijn mening, maar wel een originele kleur. Prijs € 4.100,00 hetgeen gunstig was. Per email een afspraak gemaakt met de verkoper voor het komende weekend.
Daags erna ontving ik een email dat de Bertone verkocht was!!.... Ik was het zat! Na zo pak em beet 10 Bertones op de korrel te hebben gehad moest er NU dan eindelijk eentje komen. Ik moest slagvaardiger zijn. Die zelfde avond kwam ik wederom op Marktplaats een Bertone tegen. De advertentie sprak mij wel aan en het verhaal eromheen nog meer. Ik belde op en de verkoper, die vertelde dat de Bertone te koop stond i.v.m. een op hande zijnde emigratie naar Noorwegen. Hij vertelde dat de auto wel optische aandacht verdiende en wilde wel iets van de prijs doen maar niet teveel, want danzou hij de Alfa gewoon mee naar Noorwegen.
Een afspraak gemaakt voor de zondag om langs te gaan in Bergeijk. De kogel was door de kerk en ik had er een goed (voor)gevoel bij.
Samen met Myrna naar Bergeijk gereden. De verkoper en zijn vrouw waren druk bezig met inpakken en het regelen van de laatste zaakjes. De vrouwen raakte gezellig in gesprek en ik ging samen met de verkoper naar de Bertone kijken. Mijn voorgevoel was goed geweest. Er mankeerde wel een paar dingen aan de Bertone en hij had niet de originele kleur. Zo vertoonde het dashboard 2 scheuren (- een bekend euvel-), de bekleding van de originele voorstoelen waren gescheurd en het linker achterscherm vertoonde een deukje en de lak van de parafan liet los(?). De originele motor was vervangen door een 1600 motor, maar ik zou de origenele motor erbij krijgen en nog een set aluminium velgen, merk Revolutions. Maar al met al was ik al verkocht! Tsja emotie.
de meest uiteenlopende plekken.
Samen gingen we een stukje door het dorp rijden en de Alfa kreeg er nog even van langs. De Alfa trok wel licht naar links...............De verkoper was een duidelijke liefhebber. Hij had de Alfa in 1988 ingevoerd vanuit Italië en deze gerestaureerd. Elk schroefje was door zijn handen gegaan. Nu heb ik daar tot op de dag geen materiaal of ander feitelijk bewijs van, want dit is eigenlijk door het korte tijdsbestek van de aankoop van de Alfa en de emigatie tussen de bekende walen het schip geraakt, maar het staat wel vast dat het de restauratie van de Alfa heeft plaatsgevonden. Vervolgens gaat zo’n hele middag in een roes aan je voorbij. We kwamen de prijs overeen, maar eerlijk gebied mij te zeggen, dat ik niks op de prijs heb afgedongen, waaruit blijkt dat ik geen goede koper ben, maar maarja weer die emotie..............verder kwamen we overeen, dat ik de Alfa eerst zou aanbetalen en de verdere afwikkeling met de schoonvader en zwager zou doen. Ik kreeg alvast een A4-tje met de corroserie erop, die de verkoper vond toen hij het hemeltje verving en het A4-tje daarachter vandaan tevoorschijn kwam. Op het A4-tje staat wel een afbeelding van het type 1 oftewel "Brievenbus" afgebeeld. Dit is te verklaren, vanwege het feit dat de Alfa een vroege type 2 is. Ook in het interieur komt dat tot uitdrukking. Het stuur, versnellingspook en schakelaars zijn het zelfde als die van het type 1. Toendertijd was het gebruikelijk om onderdelen die nog op de schappen lagen te gebruiken en op te maken. Ik had in iedergeval alvast een leuk aandenken.
De periode daarna tot het ophalen van
de auto duurde ontzettend lang………….
Dit is de originele kleurstelling van de Alfa (afgebeelde foto is een voorbeeld): Giallo oftewel okergeel.
De huidige kleurstelling is geel RAL 1016, iets waar de verkoper/vorige eigenaar wel een beetje spijt van had, maar hij wilde een flitsende kleur. Mijn wens is om ooit(?) de Alfa te voorzien van zijn originele kleur.
Eindelijk was de dag aangebroken. Aanbetaling (de Bertone kostte mij € 6.900,-) was reeds lang gedaan en verder een afspraak gedaan voor de verdere afwerking, zoals betaling restbedrag en overschrijven. Het was een mooie zonnige zaterdag en de spanningen waren voelbaar.
Aangekomen in Bergeijk werd de Bertone weer bekeken en betast. Een berg aan onderdelen, zoals motor e.d., velgen met banden en klein spul moest in de Ford Ka en de Bertone meegenomen worden. Beetje koffiepraat en een ritje naar het plaatselijke postkantoor en ik werd officieel eigenaar van een Alfa Bertone, type serie uit 1971 (een goed bouwjaar).
Na alle formaliteiten afgehandeld te hebben namen we afscheid. We besloten langs Baarle-Nasssau te rijden en daar lekker koffie te drinken. De Bertone was snel gewend, alleen het remmen was een beetje spannend, vanwege het bonken en het naar links trekken van de auto, maar het mocht de pret niet drukken. Onderweg vrolijk zwaaiend naar een mede Alfist.........jaja het mocht, kwamen we aan in Baarle-Nassau.
Een eerste probleempje stak de kop op, nl. de deur aan de berijderskant kon niet op slot.........hmmm, maar je maakt wel raardere probleempjes mee met een Alfa, bv een bevroren portierslot, zodat als je de deur wilt dicht gooien, je verveolgens deze met dezelfde rotvaart weer terugkrijgt.........heb je dat weleens meegemaakt??? en dan gaan rijden met de veilligheidsgordel door de armsteun, zodat de deur niet bij iedere bocht open zwaait..........hmmm ik dwaal af........... Ik besloot het lekker te laten ruste en mijn plezier van deze dag niet te laten verzieken en lekker koffie te gaan drinken.
We kwamen verder zonder problemen thuis en de middag en avond gebruikt om de Bertone te inspecteren en de onderdelen uit te sorteren en alles te inventariseren...........HEERLIJK!
DE ZOEKTOCHT WAS TENEINDE!!
Kort daarna wel een vereiste APK keuring en eerste onderhoudsbeurt laten uitvoeren bij C. Van Hernen uit Rockanje.
Daar kwam nog het 1 en ander aan het licht a raison van € 750,00 en dan was ik nog gematst!!.
Een waslijst waaronder: 2 nieuwe schijfremmen incl. remblokken, nieuwe kruiskoppeling, afstellen carbarateurs e.d.
De vorige eigenaar had het reservoir en pompschakeaar veranderd en later kwam ik er achter dat de schakelaar op een plek onder het dashboard was aangebracht. Waarschijnlijk had hij mij dat wel verteld, maar was ik dat in de hektiek vergeten. De carterbeschermer henb ik later zelf met een hoop gepriegel aan kunnen brengen. Ik was toen nog niet in het bezit van 2 oprij bruggen.
Waar vindt je dat nog..........een
handgeschreven factuur met uitgebreide uitleg.
De Bertone en zijn nieuwe onderdak.
.jpg)
