Om iets in de omgeving te bekijken werd het nu en dan wel noodzakelijk om de bus te gebruiken en gelukkig gaat dit met de nieuwe tent vrij gemakkelijk.
Wat ik zeker wilde bezoeken was Mont St. Michel. Een klooster stammend uit de 11e eeuw omgeven door water afhankelijk van de getijden. Iets wat erg opvalt zijn de grote getijdenverschillen aan de Atlantische Kust, verbazendwekkend. Het geheel heeft een zekere mystiek over zich en ziet er gewoon geweldig uit en is zeker een bezoek waard.
Deze dag ook verder gereden naar Utah Beach en een bezoek gebracht aan het aanwezige museum.
Op het eind van onze vakantie wilden wij nog naar Geurnsey, hetgeen ook de rede was om naar Barneville-Carteret op de camping te gaan staan. Om kort te gaan is dit jammerlijk mislukt. Ten eerste voer er geen ferrie meer, rond deze tijd, als gevolg van het getijde naar Guernsey. Ten tweede op de dag dat we naar Jersey wilde gaan en er was ons verzekerd dat reserveren niet noodzakelijk was, was alles "COMPLET". Flink balen dus!
Moeten we toch weer een keertje terug naar deze streek.....
Als alternatief gingen we naar Cherbourg, maar om kort te gaan; dit kan worden overgeslagen, een stad van niets, dus.
Terugrijdend richting de camping via Valgones, zagen we een bordje Ilse de Tatihou(?) en werd onze nieuwsgiergheid gewekt en volgden we deze bordjes en werden postief verrast.
We reden het plaatsje St Vaas de Hoque binnen.
Een klein eilandje dat viaeen boot(!) bezocht kon worden....dus toch nog een bootreisje...... Echter wij gingen laat in de middag en de boot reed(?....) naar het eiland. Beetje hylarisch natuurlijk, gegeven het feit van deze dag.
Afgelopen donderdag zijn wij weer na huis gereden.
Na 2,5 week mooi weer ging het echter de nacht voor het vertrek regenen en moesten wij in de stromende regen alles opbreken en in de bus en aanhanger inpakken. Balen weer, maar helemaal niets aan te doen.
De reis naar huis ging goed enkel na Amiens, na weer de Pont de Normandie te hebben genomen, begon de linker ruitenwissermotor een onheilspellend geluid af te geven, dat mij deed besluiten de ruitenwissers niet meer te begruiken, niet zo handig als het met bakken uit de hemel komt.
In Nederland aangekomen, besloten wij weer door de Westerscheldetunnel te gaan en kwamen wij een T2b busje tegen met pech (een inhoudende injectiemoter). We besloten samen op te rijden; zij naar Hellevoetsluis en wij naar Brielle. Door mij fout raakte wij ze toch weer kwijt, maar kwamen wij elkaar bij Burgh-Haamstede weer tegen en nu ging het goed tot Hellevoetsluis.
Na een rit van ongeveer 12 uur waren wij thuis.
